Mund auf, Augen zu!

Hallo allerliebste Freunden!

Wie geht's? Ik hoop dat jullie allemaal een superleuk paasweekend hebben gehad (en ook een leuke paasvakantie natuurlijk!)! Mijn paasweekend was echt DE MAX! 1 van de allerbeste paasweekends ooit! En dat omdat ik de afgelopen dagen in Duitsland was, meer bepaald in Olbersdorf. Olbersdorf is het dorp waar de ouders van Nicole (mijn kamergenootje) wonen, en ligt vlakbij het drielandenpunt Duitsland - Polen - Tsjechië. Okee, jullie zullen zeggen, wat is daar nu zo bijzonder aan dat je kan zeggen dat je 1 van de allerbeste paasweekends ooit hebt gehad?! Wel, ik zal het jullie expliceren!

Maar laten we bij het begin beginnen, zoals de meeste mensen dat normaal doen en ik hoor nog altijd bij de meeste mensen :) ...

Woensdag was de dag van de GROTE was, ik denk dat ik alle kleren die ik bij me had, gewassen en te drogen gehangen, heb. Woensdag was ook de dag van de Tsjechische les, en het was weer zeer grappig! Ik denk dat de lerares ons vooral heel grappig vindt, en terecht! Toen ze rustig aan het vertellen was over een zo genoemde dertiende bron in Karlovy Vary, die zogezegd gezonder zou zijn dan al de rest, wist ik meteen te kunnen antwoorden op haar vraag, over welke bron het dan wel ging: Becherovka! En dat misschien tot haar verbazing! Hahahaha!

Woensdag zag ik Noukie (of Caroline, voor alle mensen behalve Noukie en ik) ook terug! En ik vond het echt heel heel heel tof om haar terug te zien! Het was echt gezellig om samen met haar en haar maminka in Café Slavia, een milkshake te drinken!

Donderdag ging ik met Noukie en haar maminka naar de Praagse burcht en genoten van het zonnetje en natuurlijk Praag en gewoon bij elkaar zijn! :) Het was weer veel te snel tijd om terug afscheid te nemen, en dat verliep dan ook minder vlot dan verwacht :(... Ik kocht een supergrote en lekkere pompelmoes en drie bananen om mijn verdriet weg te eten (met iets gezond, anders daarna nog meer verdriet) (en natuurlijk at ik niet alle drie de bananen achter elkaar op, dat zou te decadent zijn, right)!

En donderdagavond was dan ook het begin van het zalige paasweekend! De vati van Nicole werkt in Regensburg (Duitsland) en omdat dat onder Tsjechië ligt, moet hij altijd door Praag rijden, wil hij thuis in Olbersdorf geraken. Donderdagavond was dan ook perfect voor hem en voor ons om ons te komen oppikken aan onzen allerliefsten dormitory Hostivar (die we toch voor enkele dagen mochten achterlaten). Na 1,5 uur waren we in het huis van de ouders en grootouders van Nicole. Anni en Karoliina waren er ook bij en hadden alle geluk voor kadootjes gezorgd, ik ben echt te dom om aan zulke attente dingen te denken (erg, I know)! We dronken dan ook nog een beetje van de Finse likeur die ze hadden meegebrachten, samen met de ouders van Nicole. Die likeur is op basis van Salmiace, een soort van dropsmaak, en ja ik zie mensen nu al kokhalzen, maar dat valt echt nog wel goed mee!
Ik deelde de kamer met Anni, die me waarschuwde voor het feit dat ze in haar dromen praat, en dat ze soms wel eens rechtop durft te gaan zitten in haar slaap en dan ook praat, met ogen open! Ik was voorbereid! :) Maar de eerste nacht nog niets van dat, oef! :D

Vrijdag deden we een wandeltocht door Zittauer Gebirge en het was mooi, leuk, goed voor de conditie, grappig, plezant, amusant, ... We aten brunch in de bossen (en gingen bijna in een rode mierennest zitten, maar toch ook net niet), we genoten van het prachtige uitzicht op Polen en Tsjechië en Duitsland (what else?), we huppelden de berg ook weer af en zongen van 'I'm a chiquitta banana and I'm here to say, the best banana in the world today!' of wat ze in het Tsjechisch zeggen 'to neni banan, to je Chiquita' (= dat is geen banaan, dat is Chiquita), we aten een ijsje in Oybin (toeristische trekpleister) en gingen met de stoomtrein terug naar Olbersdorf. We aten zelfgemaakte taart van de mama van Nicole en gingen met de ouders en grootouders eten in 'den alten Sack' (der, die, das, geen idee wat er voor alten Sack moet, mutti zal het wel weten) in Zittau. Als afsluiter gingen we (Anni, Nicole en Karoliina) een cocktail drinken en ik dronk mijn favoriete Cosmopolitan! ;)
Deze keer minder geluk, want Anni praatte in haar slaap toch Annish (want het zou niet echt Fins zijn, maar meer haar eigen taal). Van het rechtop zitten en praatten werd ik gespaard! ;)





Daarna: Dresden!!! De stad die ik ook zeker wou zien tijdens mijn Erasmus in Praag! Dresden is nog een treinrit van anderhalf uur verwijderd van Zittau/Olbersdorf. Op de rit heen spraken we over al het leed van de hele wereld, op de rit terug was het allemaal net iets minder zwaar en leerden we een trucje van Karoliina, deden we 'Ich sehe was, was du nicht siehst und es ist...' en hadden we de slappe lach met het knopje van de automatische deur. Yeah right, geen wereldleed meer te bespeuren dan! ;)

Dresden is heel mooi, echt de moeite waard! Maar ik heb het soms moeilijk om me echt verbonden te voelen met het oude gedeelte van een stad, zoals de oude kerken en gebouwen die er te zien zijn en die eigenlijk niet de echte zijn want die zijn allemaal vernietigd tijdens de tweede wereldoorlog (en daarna terug opgebouwd). Maar het is en blijft wel heel mooi! Ik kan me dan weer veel meer verbonden voelen met het nieuwe stadsgedeelte van Dresden. Gewoon al in het gras liggen aan de oevers van de Elbe, is zalig! Of een apfelschorle drinken in de Biergarten (okee apfelschorle is niet echt een soort bier, maar gewoon appelsap met soda) is ook super! Maar het allersuperste was het Kunsthof in de alternatieve wijk van Dresden! Het kunsthof bestaat uit enkele kleine straatjes die telkens op pleintjes uitgeven, met supermooi en kleurrijke huizen, leuke winkeltjes en cafés. We aten daar dan ook op één van die pleintjes (en we konden buiten zitten door het zalige weer) en we aten een te lekkere paëlla met zeevruchten! Daarna gingen we nog naar Wohnzimmer voor een latte en een cranberrysappeke! Wohnzimmer heeft op één verdieping allemaal oude sofa's van de jaren '30 - '40 en op een andere verdieping stoelen van de jaren '60 - '70! :o En goeie muziek! Cobra Killer! Mund auf, Augen zu!

I LOVE DRESDEN!!!!

Geen Annish deze nacht, maar wel een knuffel van Anni (die dacht dat ik haar vriend was)! Hahahahaha :)









Zondag wandelden Anni, Karoliina en ik rond in Zittau, wat de iets grotere stad is vlak naast Olbersdorf. Daarna mochten we genieten van hoe belangrijk en groots pasen in Duitsland wel is. Eerst zagen we al een jongetje die pakjes in het park zocht, die zijn grootouders daar ervoor hadden verstopt. Hij kreeg twee grote pakken, maar het was geen chocolade zoals bij ons. Wij kregen wel een Bohmkuche van de ouders van Nicole, wat een taart is met chocoladeglazuur errond, mmmmmmmmmmmm, ik heb vandaag al een halve taart op! :) Nicole en haar zus, die voor het paasfeest naar Olbersdorf was gekomen, kregen van hun ouders ook pakjes alsof het kerstmis was. Als vieruurtje was er taart van de oma van Nicole in het zomerhuisje met tuin van de grootouders van Nicole, en ook deze taart was superlekker! Als paasdiner was er 'grillen' of ook wel barbecue! En dat was ook heerlijk lekker! Jawel, ik denk dat ik hier al vijftien kilo ben aangekomen! ;)
Voor het slapengaan maakten Anni, Karoliina en ik nog een kaartje voor de ouders van Nicole en kregen nog een slappe lach / hysterische lachbui door onze eigen stommiteiten en ons te moeilijk willen doen, zalig grappig! :)
Geen Annish meer!



Deze morgen vertrokken we vroeg terug naar Praag, en dat was wel vreemd. We namen afscheid van de ouders en grootouders van Nicole, die voor 1 dag Praag bezochten en dus meereden naar Praag. Echt, zulke lieve mensen en echt zo gastvrij! Super super super! :)

Ik had een rustige paasmaandag en deed een beetje voor school, ging naar Tesco en kreeg nog een paaskado, maar deze keer van de mama van Kathrin. Kathrin is ook van Duitsland en haar mama kwam met de auto naar Praag en nam paaskadootjes mee voor alle Freunden van Kathrin en omdat ik met Kathrin en Zweedse Maria mee wachtte op de mama van Kathrin, kreeg ik ook een Ostermann uit chocolade! ZALIG! Stel je een playboyman met konijn voor in chocolade! :) Ik nam hem ook mee op mijn shopping naar Tesco en tegen de tijd dat ik terug was in mijn kamer, was de Ostermann natuurlijk al onthoofd! Maar het belangrijkste blijft nog over: het lichaam met de spieren, zoals Zweedse Maria mij vertelde! :)



Morgen komen Inneke en Stefanie aan, woehoew! :)

Maar geniet allemaal nog van jullie paasvakantie (ik moet morgen om 9u op het Addictology Centre zijn voor een les)!

Liebe Kuss!!!!

Tschüssie