Am I the only sour cherry on your fruit stand?

Ahoj allerliefste bellas en bellos!

En het einde komt in zicht…
Ik zit momenteel in een half lege kamer, want Nicole is vrijdag vertrokken en het deed toch wel een beetje pijn. Vrijdagavond kwam ik thuis in die half lege kamer en alle geluk was ik moe genoeg en dus besefte ik het niet echt goed, maar Nicole is weg.
Ik ben ondertussen bijna helemaal ingepakt en ik vrees dat ik wel een beetje over de 20 kilo zal zitten, maar ja, gene stress… :)
Deze laatste week kon ik wel nog echt genieten van Praag (ook al was het weer niet zo heel goed)! Maar ik mocht er niet te veel bij stil staan dat het de laatste keer was dat ik op bepaalde plaatsen kwam of met bepaalde mensen samen kon zijn.

Zondagavond ging ik nog met Nicole een avondwandelingetje maken in park Hostivar. Op onze weg plukten we zure kersen, aten ze op en dronken een koffietje. Daarna deed ik nog een laatste wasje met de Hostivarse wasmachines.

Maandag gingen Nicole, Karoliina en ik naar de Biennale. Het indrukwekkende was de hoeveelheid aan moderne kunstwerken en de plaats (een oude fabriek) waar de Biennale gehouden werd. Daarna ging ik met Nicole een koffietje drinken bij Coffeeheaven (Tsjechische Starbucks rip-off). En ik ging met Katha, Christiane en de flatmates van Katha naar het concert van het IJslandse Benni Hemm Hemm (http://www.myspace.com/bennihemmhemm) ! En het was echt supergoed, maar veel te kort! Het eerste lied dat ze speelden, ging volgens hun uitleg over België en over de Hasj rokende dansers die ze daar waren tegengekomen. Jawel, ons land stond mooi in het middelpunt van de belangstelling! En Katha, Christiane en de bezoeker van Katha moesten dan ook heel erg lachen met dit verhaal. ;)

Dinsdag moest ik een paar dingen aan mijn paper toevoegen. Maar ’s avonds kon ik toch met Kathrin en Nicole naar Popocafepetl en Café Louvre om een pooleke te spelen! Nicole en ik gingen daarna nog naar de flat van Damien en Lenny en ik at nog een narodni pizza met ham en champignons, mmmmm, ‘t is de laatste week dus ik moet er nog van profiteren! Volgende week geen narodni pizza meer! :(

Woensdag moesten Vero en ik al bij onze goede vriend Miovsky zijn om van hem punten en een handtekening te krijgen. Dat was redelijk snel gefixed, dus daarna gingen Vero, Charlotte, Pieter en ik naar de McDonald’s! Jawel, weeral McDonald’s! Maar deze keer was ik zo slim om een Happy Meal te nemen, ik vond dat toch lekker toen ik klein was, dus waarom zou dat nu niet meer lekker zijn?! En het viel echt goed mee! :)
’s Avonds ging ik met Nicole, Vero en Pieter naar Kaaba om daar een chocomelk te drinken en mozzarellabroodjes + medovnik te eten! Mmmmm… Kaaba zal ik echt wel missen want Kaaba is ongetwijfeld mijn favoriet café in Praag!
Daarna moesten we afscheid gaan nemen van Nicoletta, dus gingen we eventjes naar Neebe (cocktailbar), maar omdat we ook afscheid moesten nemen van Ewa, gingen we daarna naar Mala Ryba. Ik ken Ewa beter dan Nicoletta, dus afscheid nemen van Ewa was zwaarder dan van Nicoletta… Maar Ewa zal ook nieuwjaar in Praag vieren, dus ik zie haar snel terug! :) En ik had nog een stuk narodni pizza, mmmm!

Donderdag moesten Vero en ik bij onze allerbeste vriend Radimecky zijn voor punten! Was ook snel in orde! Maar daarna moesten we van het ene bureau naar het andere om het hele papierwerk in orde te krijgen. En tussen het ene bureau en het andere lag een helling, die naar beneden goed meeviel, maar naar boven iets minder was. Je had er wel een heel mooi uitzicht! En omdat de mens die we nodig hadden pas om 1u op zijn bureau was, aten we nog in de Menza van de faculteit van geneeskunde en het was echt lekker! Ik had daar vaker moeten gaan! Uiteindelijk, na een paar uur verder te zijn, was het geregeld en kon ik met Nicole een wandelingetje maken over de Petrin heuvel en door het kasteelgebied, over de Karelsbrug en langs de Vlatva. Om daarna samen met Karoliina, Sammy (haar vriendje van Finland), Kathrin, Vero, Pieter, Nicole te eten in clear head. Ik vernam van Vero dat Yasmine dood is :( en toen we, na Popocafepetl, op weg naar huis waren, vernam ik ook van Vero dat Michael Jackson dood is :(. Slechte dag voor celebrities! :(

Vrijdag het laatste muesli ontbijt met Nicole :(. We gingen nog in de middentuin zitten om een beetje van het zonnetje te genieten (nu het er nog eens was). En daarna was het tijd om afscheid te nemen van de beste roommate ever!!! Alle geluk had ik niet te veel tijd om stil te staan bij het afscheid want ik ging met Kathrin naar het flamenco optreden van Lucka. Wat trouwens echt wel goed was, allé vooral toch het stuk waar Lucka te zien was. Voor de rest waren Kathrin en ik het er over eens dat de choreografe meer op de achtergrond moet blijven en haar studenten meer op de voorgrond moet laten komen, maar dat was niet echt het geval. ;) Ik ging daarna nog met Lucka, Marie, Lucka, Tomas, Pavla en haar lief iets drinken in een Chinees restaurant waar we buiten konden zitten onder de kastanje en een chinees paviljoentje. Wel mooi! :)

Zaterdag moesten er nog wat souvenirs gekocht worden en moest er begonnen worden met het inpakken. Lucka vergezelde mij in het zoeken van souvenirs en we dronken nog een koffietje samen. En na het stelen van bierglazen in Mala Ryba voor Nicole, was het tijd voor het grotere en meer opvallende werk: het stelen van het bordje van de tram 22 voor Kathrin. Elke tram heeft vanachter in de tram een bordje met het nummer erop, en omdat wij zooooo vaak de tram 22 hebben moeten nemen, en omdat Kathrin dat bordje heel graag had, dacht ik “perfect afscheidscadeau” en dat was het ook! Ook al ging het stelen net iets minder vlot dan verwacht. Twee jongens hadden mij in de mot en vonden mijn daad bijzonder grappig. Dus kwam één van de kerels naar mij en begon in het Tsjechisch, ik legde hem uit dat ik geen Tsjechisch spreek, maar omdat hij geen Engels kon (jawel, geen uitzondering hier in Praag), kwam ik niet te weten wat hij wou zeggen. Maar laten we het er op houden dat zij mij gewoon grappig vonden ;).
’s Avonds ging ik nog met Kathrin naar het flatfeestje van de flatmate van Veronique en dus zagen we ook Veronique en Pieter daar. Christiane en haar broer kwamen ook nog af en namen met mij voor een stuk, de tram mee naar huis, en de rit was nooit zo plezant! Die twee zijn echt grappig samen (en elk afzonderlijk ook) :).

Vandaag pakte ik verder in, en jawel het zal meer dan 20 kilo zijn… :( Subiet is er nog het afscheidsetentje van de happy twins (Vero en ik). ‘twins’, omdat we in het begin altijd twins genoemd werden omdat we heel vaak samen werden gezien en bijna nooit apart. Sinds Vero in de flat woont, zijn de twins niet meer de twins, maar omdat we samen door gaan, was het gepast om voor 1 avond nog eens twins te zijn. :)

Nu zie ik jullie allemaal heel snel terug! Over exact 24 uur wacht ik op mijn vliegtuig… Ik heb toch wel een beetje zenuwen :)… het gaat echt wel leuk zijn om jullie allemaal terug te zien! :)
Heel lieve zoen!
Shie!

Ra ra Rasputin...

Ciao bellas!

Goed nieuws: mijn camera is gemaakt, dus ook deze week fotootjes! :)
Slecht nieuws: er zijn nog maar 8 dagen over!
Goed nieuws: ik ben uitgeroepen tot beste gezelschap naar de luchthaven! ;)
Slecht nieuws: laatste keer Lucerna…
Goed nieuws: ik heb de zon zien zakken en terug zien opkomen!

Maar om bij het begin te beginnen:
Maandag nog eens naar de menza geweest en ach ja je moet chance hebben met het vlees en de saus en beiden waren een tusseninneke. En omdat ik dacht nog meer geld te hebben op mijn kaart, heb ik er nog 100 kroon op moeten zetten, zodat ik nog twee keer ga moeten gaan. Het is en blijft eten, ook al is het soms echt niet te eten. ;)
Daarna fruitsla gemaakt voor de afscheidspicknick van Maria Zweden en omdat ik precies in een slechte inschattingsbui was, kocht ik fruit voor twee weken. De picknick ging door in Maria’s park (of ook wel Riegrovy sady), waar je een prachtig uitzicht hebt op het kasteel. Spijtig dat ik mijn fototoestel niet had! En weet ge wat echt typisch is, wanneer uw fototoestel kapot is, ziet ge ineens heel veel mogelijk mooie foto’s, stom stom stom!
Ik volgde Maria en enkele anderen naar de flat van Maria, Lauri, Olivier en Rauli en omdat ik echt houd van de flats van Praag en omdat ik in leuk gezelschap was, werd het heel gezellig! :) we zaten in de keuken en we speelden tafelvoetbal en wanneer vier meisjes tafelvoetbal spelen, kan je er zeker van zijn dat de tafel niet blijft staan ;).
We gingen daarna nog naar Blind Eye, waar het karaoke-avond was. Niemand uit ons gezelschap heeft er zich aan gewaagd! :) Maar we kwamen wel op het allerschitterendste idee ever: NIEUWJAAR IN PRAAG! Maria Zweden, Kathrin, Lisa en ik zijn al zeker in! We zijn allemaal niet zo’n fan van nieuwjaar en we zijn het allemaal meer dan beu om nooit een echt concreet plan te hebben, tot enkele dagen voor nieuwjaar, dus vonden we de perfecte oplossing! ;) en met dit in het achterhoofd, wordt het afscheid minder zwaar, want we zijn zeker dat we elkaar zien over 6 maanden! Ondertussen zijn ook Vero en Ewa overtuigd van dit strakke plan en zullen ze dus in het plezier delen! :)

Dinsdag had ik nog eens een les van onze goede vriend Radimecky, hij heeft ons ook in passant onze handtekeningen voor de credits gegeven. Nu moet hij alleen onze papers nog lezen en die beoordelen zodat we een punt hebben voor Gent. Maar eer dat hij begrepen had dat hij een punt op 20 moest geven, niet eenvoudig!
Daarna koffietje met Vero en Pieter bij Radost en snel snel een notieboek gaan kopen waarin de vertrekkende Erasmusvriendjes iets mogen inschrijven over ons verblijf hier in oppermachtig Praag!
’s Avonds gingen ik traditioneel Tsjechisch eten met Lisa, Kathrin, Maria Zweden, Vero en Pieter. En het was lekker! Heel wat anders dan Menza food! ;) we gingen ook nog iets drinken en ik nam nog een dessertje en jawel ik denk dat iedereen hier (en in België waarschijnlijk ook) denkt dat ik de grootste zoetebek is die er bestaat. Niet erg, niet erg! :)

Woensdag was het dan ook voor mij tijd om afscheid te nemen van Maria Zweden :(! En omdat ik een klein uitstellertje ben, was ik haar gezelschap naar de luchthaven! Ik hielp haar met haar bagage, maar eigenlijk viel dat heel goed mee want zij had maar 13 kilo ingecheckte bagage en 8 kilo handbagage! Daar moet ik een voorbeeld aan nemen, echt waar! Ik zei het haar ook, amaai, Maria, gij zijd echt supergoed! Ni normaal! Op weg naar de luchthaven, kreeg ik nog het recept van Zweedse chocoladeballetjes, mmmmm, ik had ze maandag geproefd en dat is lekkerrr! :) Uiteindelijk viel het afscheid nemen wel een beetje mee want ik weet dat ik haar over 6 maanden zie, maar wanneer ik dit haar zei, leek het toch een beetje lang! ;) we beslisten om elk een andere kant op te wandelen, ik terug naar de bus en zij naar de douane… ik keek nog een paar keer om en zij ook en we zwaaiden en weg was ze… :(
’s Avonds ging ik nog met Karoliina, Ewa, Markus, Nick, Damien, Lenny en Alice naar Mala Ryba, DE kroeg van Damien, Lenny en Alice, omdat deze vlak naast hun flat gelegen is. Twas tof, heel tof zelfs! En ik maakte een zalige ontdekking: Nick (Australiër) gaat met hetzelfde vliegtuig als Vero en ik naar België! Hij om naar Rock Werchter te gaan en wij om terug naar huis te keren! En dus vertelde hij me dat ik gerust wat bagage in zijn valies mag stoppen want dat hij toch maar iets van een 10 kilo zal meenemen want af en toe zal hij met Ryan Air vliegen en dan mag hij maar 15 meenemen. Ik vind dat echt het beste back-up plan dat ik ooit gehad heb! Dus de mensen die mij komen ophalen, zullen mij niet zien afkomen met 5 truien (wat mijn eerste en tevens verworpen back-up plan was).
Om de tramrit naar huis aangenamer te maken, namen Karoliina, Ewa en ik een pizza van Narodni Pizza! Ik ga die pizza’s missen! :( De tramrit ’s nachts met de 22 zal ik minder missen…

Donderdag vreesde ik voor het ergste: het was namelijk tijd om mijn camera te laten herstellen of toch eens te gaan horen hoeveel mij dat zou kosten… daarom dat ik ook verschoot toen de man van Foto Skoda al na 30 seconden er terug stond met een camera die zijn lens terug toe kon doen! Ik wilde zowaar een vreugdedansje maken, maar dacht dat dat toch een beetje ongepast zou zijn. Toen ik vroeg hoeveel het mij zou kosten en ze mij vertelden dat het niets kostte, wilde ik er nog een vreugdesprongetje bij maken, maar ook dat deed ik alleen in gedachten. :) ZALIG!
Om de vreugde met de wereld te delen, kocht ik twee kaartjes bij Foto Skoda en 6 dvd’s voor alles te samen 300 kroon (of ook wel 12 euro)! En het zijn echt goeie dvd’s: Control, Frida, Chicago, La Pianiste, 21 Grams en nog eentje voor de mutti en vati (wat ik hier dus niet ga verklappen).
Daarna ging ik Vero helpen met een paper die zij moet herwerken. Ik heb nog altijd geen commentaar gekregen op die paper, dus ik weet niet of ik hem ook ga moeten herwerken of niet. Het probleem is wel dat er niet meer zo heel veel tijd is, dus het gaat een beetje spannen. Ik hielp Vero op gang en daarna vergezelden Pieter en Nicole ons om wraps te maken en te eten natuurlijk. Later pikte ik Lisa en Piliviki op om nog iets te gaan drinken. Uiteindelijk bleven Lisa, Pieter en ik over en werden tot 2 uur diepzinnige gesprekken gevoerd. Uiteindelijk moest ik afscheid nemen van Lisa want zij vertrok vrijdag op roadtrip en zal pas 30 juni terug naar Praag keren, dus haar zal ik niet meer zien tot nieuwjaar :(.

Vrijdag was er het United Islands festival op de eilanden van Praag. Ik ging er naartoe met Nicole, Karoliina en Ewa. We zagen Yellow Umbrella en het was echt supergoed! Yellow Umbrella is een Duitse Reggea/Ska groep die volgens Nicole er enkele jaren mee gestopt waren en toen ze hoorde dat ze op United Islands stonden, was haar reactie overtuigend genoeg om allemaal te gaan kijken! :) daarna kwamen we Lucka en Marie nog tegen en zochten we 7 verschillende soorten bloemen om die dan te plukken en onder ons kussen te leggen, hehe. Het is namelijk ‘Midsummer’ en dat wordt in Finland gevierd met zattigheid, sauna en spreuken. Het eerste en tweede zijn we een beetje vergeten. Maar het derde hield in dat we dus 7 verschillende soorten bloemen moesten zoeken en die onder ons kussen leggen wanneer we gaan slapen. In onze droom zou dan onze toekomstige echtgenoot verschijnen of toch iets dat naar hem zou wijzen. Niets van dat in mijn droom… ach ja, misschien hadden we dan toch geen 7 verschillende soorten bloemen. ;)

Zaterdag ging ik iets drinken met Vero, Pieter en Charlotte (de bezoekster van Vero en ook orthopedagoogje van Gent) bij Hany Bany en omdat ik voorbij de tweedehandswinkel kwam, kon ik mezelf niet tegenhouden en moest ik naar binnen en kocht ik een lichtgeel rokje, hopelijk is de vergelijking met een kanarie ver af! ;)
Het zonnetje scheen en dus was het gezellig om op het terras te zitten. Daarna vergezelde ik Ewa en Karoliina op het United Islands festival en zagen we Moiano, een Vlaamse singer/songwriter. Het was goed! België kwam er dus goed van af! :)

En omdat het museumnacht was en dus alle musea gratis waren tussen 7 en 1, begaven we ons ook naar het Kampa museum, wat ook op 1 van de eilanden is. Maar omdat iedereen dat plan had, mochten we lang aanschuiven. Maar het aanschuiven was helemaal niet zo erg omdat Zrni (de band die ik nu al 4 keer gezien heb) toevallig optrad vlak voor het kampa museum! Toeval of geen toeval, dat laat ik in het midden, maar het was echt magisch! De muziek van Zrni, de perfecte lokatie, een prachtige hemel en leuk gezelschap! :)

Kampa museum zelf was ook echt de moeite! Het is een moderne kunstmuseum met vooral coole installaties en met een prachtig uitzicht op de Vlatva (de rivier), de eilanden en de Karelsbrug. Daarna gingen we nog iets drinken om ons een beetje op te warmen voor we naar Lucerna 80’s – 90’s party gingen! Vero, Pieter, Charlotte en Annamari waren er ook en het was echt weer een vette party! Hahaha, het was echt weer superleuk!

Na de party zat de dag er nog niet op, want op mijn to do lijstje stond ook een ontbijt van op een plek in Praag waar je een prachtig uitzicht hebt en je de zonsopgang kan zien. Dus kochten we food, waaronder een pizza en een fles Bohemia, en gingen naar Letna. Maar Letna was niet echt de perfecte plaats om de zonsopgang te zien, wel zagen we de zon op alle andere plaatsen in Praag zien. Maar het uitzicht was wel adembenemend! Dus ondanks de koude, bleven we even voor de metronoom zitten. Daarna gingen we toch even opwarmen op de brug beneden, waar er wel zon was. Het was echt weer 1 van de vele perfecte avonden/nachten/ochtenden in Praag! :)

Zondag was een beetje een heel luie dag omdat we een beetje te laat in ons bed lagen en dus ook te laten opstonden, deed ik niet meer heel veel bijzonder. Ik schreef mijn blog omdat ik vrees dat ik morgen mijn commentaar op mijn paper ga krijgen en ik dus beter mijn tijd dan zou besteden aan de paper. Maar dat betekent ook voor jullie dat jullie al wat vroeger mijn blog kunnen lezen! ;)

Ik stuur jullie ook wat mentale kracht om de laatste examens af te leggen! En voor degenen die al gedaan hebben: woehoew en geniet van de vakantie!!!!!

Tot heel snel nu!
En ik hoop volgende zondag tussen het inpakken door, tijd te vinden om mijn blog te schrijven! Ik ga het echt proberen, moet normaal wel lukken! ;)

Heel lieve zoen en knuffel!
SHIE

I feel alive in the city and I love my friends…

Hi allerliefste Belgenvriendjes!

Een week met boodschappen doen in Dejvicka, etentje in Vinohrady, festival in de tuinen van de Poolse ambassade en tripje naar Budapest!

Maandag moest er nog eens gewassen worden, en ook deze keer zonder ongelukken! Ik begin het wassen niet meer te haten, maar het leuk vinden is nog iets anders ;).
Nicole en ik deden boodschappen om een salade te maken, we maakten de salade en aten het op in de zijtuin van Hostivar.

Dinsdag moest ik de reisgids van Budapest bij Annamari gaan halen. Kwestie van toch een beetje geïnformeerd te zijn en niet elk bijzonder gebouw voorbij te lopen. :) Annamari woont in Dejvicka, de wijk in Praag met nog veel communistische gebouwen, maar niet de torenhoge flatgebouwen, nee eigenlijk valt dat daar nog wel goed mee. Het zijn maar flatgebouwen van 4-5 verdiepen hoog en nog wel redelijk mooi (vanbinnen en vanbuiten). We bekeken samen haar foto’s van Londen. Ik had haar de tip gegeven om naar Hummingbird bakery te gaan, wat zowaar cupcake heaven is, en ze waren er inderdaad naartoe gegaan en de foto’s deden mij toch wel naar Londen (en de Hummingbird bakery) verlangen ;). Ik wandelde ook nog met Annamari naar een Vietnamese groentenwinkel en kocht kersen en watermeloen voor vanavond!
Daarna naar Vero om samen met Pieter, Karoliina en Vero, brusschetta’s te maken! En het was weer smullen! En we hadden als dessert de kersen en de watermeloen! Mmmmm…

Woensdag ging ik met Ewa en Elena naar het gratis festival van de Poolse ambassade. Er werd herdacht dat 20 jaar geleden, de Polen en Tsjechen voor het eerst vrij mochten stemmen. En dus waren er concerten van Poolse en Tsjechische bands. Vooral de Poolse bands waren goed! We picknickten ook en als ik terug in België ben, ga ik ook van het picknicken moeten afkicken, of er zou elke week iemand moeten zijn die met mij wil gaan picknicken! ;) Vanmiddag is er trouwens weer een picknick!
Daarna ging ik ook nog even naar het ‘see you soon’ afscheidsfeestje van Deni, Egle en Finse Maria. Maar omdat ik deze meisjes niet zo heel goed kende en omdat ik Finse Maria na haar tripje naar de Balkan nog terug kan zien (want dan komt ze nog terug naar Praag), was het afscheid niet zo heel pijnlijk. Kathrin en ik gingen ook heel vroeg door want de volgende morgen zouden we moeten opstaan om 4u45! Jawel er stond nog een 4 voor, pijnlijk! Kathrin bleef bij mij slapen want omdat Nicole toch op trip was naar Duitsland en er op haar verdiep vrij veel lawaai was door het ‘see you soon’ feestje, was dit de beste oplossing!

Donderdag was het dus vroeg opstaan (vroeg is eigenlijk een onderschatting, zeg maar heel vroeg). Maar omdat het voor iets heel leuk was, was het net iets minder pijnlijk. En we konden nog 8 uur (proberen te) slapen op de bus. Maar omdat er ook soms toffe films worden gespeeld, zoals ‘Music and lyrics’, hahahaha, is het slapen soms moeilijk. “I wasnt gonna fall in love again but then POP goes my heart...” en dit bleef hangen voor de rest van de dag. ;)
Eens aangekomen, eerst naar onze hostel, die dik in orde was! We hadden voor een kamer van 10 geboekt, maar het goede was dat voor 2 van de 3 nachten, we alleen in die kamer waren! 1 nacht waren er ook nog 2 andere mensen, waarvan er 1 heel hard snurkte, maar oordopjes werken wonderbaarlijk goed! :)
Vlak bij onze hostel, was er een straat met het ene restaurantje/cafeetje naast het andere. Echt super! ’s Avonds zijn we dan ook telkens in 1 van die restaurantjes gaan eten.
Donderdag deden we niet meer zo heel veel: we wandelden langs de Donau, door Vaci utca (een winkel-wandelstraat), dronken een theetje in een theehuisje,aten pizza vlak bij onze hostel en dronken een Baileys shake in een café waar ze hippe 70’s muziek draaiden (inclusief discobol)! Diezelfde Baileys shake mag uitgeroepen worden tot drankje van dit tripje, want de volgende avond gingen we er nog zo eentje drinken. ;)

Vrijdag werd er veel gewandeld:
- de lokale en grootste overdekte markt van Budapest
- Vaci utca
- het kleine prinsesje (wat eigenlijk een jongetje is, maar toch de naam van prinses kreeg)
- de chain bridge (brug die Buda en Pest verbindt)
- beklimming naar het kasteel (enkel Christiane en ik waren dapper genoeg om dit te voet te doen, Kathrin ging per trammetje, terwijl die beklimming goed meeviel)
- het kasteel en de kasteelwijk met veel mooie uitzichten op Buda en Pest
- het eiland in het midden van de Donau met picknick
- het parlement (geïnspireerd door house of parliament in Londen)
- enkele Hongaarse designerwinkeltjes
Daarna was het tijd voor pauze en keken we in de hostel naar ‘Manny and me’, een film waar je gewoon je verstand op nul kan zetten. :) Eten in toffe straat vlak bij onze hostel. Ik bestelde een vegieburger in de hoop een burger te krijgen die lijkt op de burgers die je bij de frietketel krijgt, maar dat was verkeerd gedacht. Nu weet ik dat vegie food in Hongarije nog niet zo heel ver staat en dat als je een vegieburger vraagt, je een broodje krijgt met warme groentjes tussen. Het was echt heel lekker, maar ik had gewoon iets anders verwacht. Oooh, ik mis de frietketel! :) dinsdag 30 juni om 18u afspraak in de frietketel!!!! Be there or be square!

Zaterdag werd er nog meer gewandeld:
- de Joodse wijk
- Szimpla café (niet zoals wij een koerreke kennen, neen veel meer een grote koer met een autowrak als zitplaats en met nog veel meer gekke dingen)
- Nog een designerwinkeltje waar ik te gekke koelkastmagneten kocht “I mix up love”!
- Andrassy avenue met een filet-o-fish bij McDonnalds (jawel, ik ben voor de eerste keer in 5 jaar nog eens een burger van de McDonnalds gaan eten en het viel een beetje tegen, twas ni echt smakelijk)
- De baden van Széchenyi waren ZALIG, 4 uur hebben we er vertoefd en het was heerlijk! Baden met een temperatuur van boven de 35°C! Sauna! Opdrogen in de zon op de zonneterrassen! Cornetto! Het was de hemel op aarde! ;)
- De opera
- De basilica
Na de pasta en tiramisu, even naar de hostel en daarna naar Szimpla voor nog een laatste drankje in Budapest!

Zondag was het ook vrij vroeg opstaan want dan vertrok onze bus om 9u15. Weer 8 uur op de bus met deze keer ‘The Holiday’ en ‘Friends’, yes yes!
Budapest is echt een supermooie stad! Ik had echt superaangenaam en superleuk gezelschap! Het zonnetje was er voor ons! Met andere woorden: het was een trip om nooit te vergeten! :)

Het enige minpuntje was dat mijn fototoestel op de grond is gevallen en dat het nu een beetje kapot is :(. Dus hopelijk kunnen ze het herstellen, anders zal het geen fotootjes meer zijn voor de komende twee weken! Maar omdat Christiane het een beetje heeft laten vallen, kan zij proberen om via de Duitse verzekering het geld terug te krijgen. Naart schijnt werkt dat daar wel heel goed! Fingers crossed! Ik heb de foto’s van Budapest er wel nog kunnen afhalen want er is alleen iets mis met de lens en dus niet met het geheugen, chanceke! :)

Nu heb ik nog twee weken om te genieten van Praag! :) Daarna kom ik alle goede gewoontes van hier, verder zetten in België! :)

Heel veel liefs!
Nog heel veel succes met de examens!

Kusjes en knufjes!

Shie

Hoppipolla…

Dag vriendjes en vriendinnetjes!

Ik hoop dat jullie nu allemaal al bijna in de helft van jullie examens zitten en dat het einde dus in zicht is!!! (Noukie, ik weet dat jij nog maar pas bent begonnen, maar ik hoop dat het vandaag een beetje meeviel!)

Vorige week was een week met een beetje een vreemde sfeer: aan de ene kant hebben we nog veel leuke dingen met Anni gedaan maar aan de andere kant wisten we ook allemaal dat ze bijna weg moest. Maar nu meer over de leuke dingen… :)

Maandag zoals ik al zei was ‘happy kids day’ en dat vierden we met een middagmaal bestaande uit kip met frietjes, 3500 kronen van de universiteit (hoewel kinderen daar normaal gezien geen recht op hebben, alleen studenten aan de Karelsuniverstiteit), een gratis ballon, tiramisu-ijs en watermeloen en de animé-film “Tales from Earthsea”. Het was echt de perfecte ‘kids day’. Soms is dat echt nog wel eens tof om kind te zijn!

Dinsdag ging ik op zoek naar een afscheidscadeautje voor Anni en ik vond een fotoboek van Karel Cudlin. Hij is een Tsjechische fotograaf die echt prachtige foto’s maakte van mensen in Tsjechië. Bij de foto’s die een herinnering opriepen aan wat ik met Anni had samen gedaan, stopte ik een briefje met enkele zinnen over deze herinnering. Daarna aten Anni en ik bokes met lekkere Gouda (ge kunt u ni voorstellen hoeveel deugd het doet om nog eens echt goede kaas te eten) in de voortuin van Hostivar. Daarna gingen Anni, Ewa, Annamarie en ik naar een jazzclub waar elke avond jazzconcerten worden gespeeld, te vergelijken met ‘de Muze’ in Antwerpen.
Toen we terug in Hostivar aankwamen, kwamen we in de lobby Marroe (Mari-Johanna) tegen die haar afscheidsfeestje in goede banen aan het leiden was naar Vagon. Eigenlijk had ik ook naar haar afscheidsfeestje moeten gaan, maar ik vond het ietske belangrijker om met Anni naar een jazzclub te gaan. Toch werd ik door Marroe nog uitgenodigd om naar Finland te komen en aangezien ik toch besloten heb om volgend jaar een maandje rond te trekken in Finland, zou het wel superleuk zijn mocht ik ook haar in het noorden kunnen bezoeken.
En omdat ik nog superveel zin had in een ijsje en omdat ze dat bij de receptie verkopen, namen Ewa, Anni en ik nog een ijsje. En we hadden nog slagroom van de vorige dag, dus die deden we er dan nog extra op! Mmmmmm… Nu was het mijn beurt om eens ergens anders te slapen dan in mijn eigen bed en dus bleef ik bij Anni slapen. Er bestaan zekerheden in het leven: ik ga Anni missen!

Woensdag was het plan om heel de dag nog meer leuke dingen te doen met Anni. We stonden een beetje te laat op en dus werd de dag al een beetje korter, het werd meer een namiddag en avond/nacht, maar het werd meer dan leuk!
Eerst picknick in Frantiskany Zahrada (Frantiskanen tuin) met aardbeien (+ slagroom, nog altijd overschot) en Bohemia sekt (schuimwijn). Daarna pintje in de plaatselijke pub die heel veel succes schijnt te hebben bij de locals! U zlateho tygra (de gouden tijger) ging open om 15u, wij waren er om 15u samen met een hele rij andere mensen! Toegegeven, ze hadden goed bier en aan alle muren kon je foto’s zien van Tsjechische voetballers, wat ook de moeite was.

Daarna (nog eens) naar het museum voor moderne kunst! Hahaha, ik schijn echt geen genoeg te krijgen van dit museum, en terecht! ;) Ik heb in dit museum ook vaak de neiging om dingen te willen aanraken en met dingen bedoel ik eigenlijk kunstwerken. In de inkomhal staat dan ook een reuze groot ei en omdat ik van de vorige keren wist dat dat geluid maakt, wou ik dat nu ook geluid doen maken om aan Anni te tonen. Dus ik dacht 'waarom er niet eventjes een duwtje aan geven' en het maakte inderdaad geluid, maar het was niet echt de bedoeling dat ik dat duwtje gaf. We werden dan ook vriendelijk gevraagd om van 'het kunstwerk' af te blijven. ;)

We hadden ook reservaties bij een Thais restaurant, lekker pikant! Maar ik was de pikantheid niet meer echt gewoon en ik ontdekte dat je met een glas wijn pikantheid niet echt kan blussen! Wijn die ons trouwens veel te duur was aangerekend en nadat we klaagden over de te dure wijn, mochten we de goedkopere betalen! :)
Daarna nog even iets gaan drinken in Mala Ryba, voordat we naar Chapeau Rouge zouden gaan. Daar was het namelijk ‘wasted Wednesdays’, maar laat die wasted er voor mij persoonlijk maar af. ;) En ik moet zeggen dat het voor 1 keer eens een leuk erasmusfeestje was! En een goed feestje sluit je af met een goed stuk pizza van Narodni Pizza natuurlijk! ;) Van de gemene flik mochten we de tram niet op met het stuk pizza, maar dat was niet erg want 1 halte verder moeten alle trams toch 5 minuten wachten, dus konden we naar daar wandelen en rustig ons stuk pizza opeten.

Donderdagmiddag een klein wandelingetje naar Lidl en terug. En ’s avonds diner in een veggie buffet restaurant, waar Nicole ons (Anni, Vero en ik) een cadeautje gaf: vriendschapsbandjes! Echt superlief! Nu heb ik het vriendschapsbandje met de fruitjes dat ik deel met Stefanie en Inneke en het vriendschapsbandje dat ik deel met Anni, Nicole, Vero en Karoliina. :)

Daarna op zoek naar Café na pul cesty, waar Zrni optrad. Zrni is de groep die Vero en ik nu al drie keer gezien hebben, maar die echt goed blijven. Één van de enige, goede Tsjechische groepen die ik ken. En met op zoek bedoel ik dat het nog niet zo heel eenvoudig was om in Praag 4 (meer buiten het centrum) met heel slechte omschrijvingen, een café te vinden in een park. Maar we vonden het! Wat het café speciaal maakt, is dat mensen met schizofrenie als bartenders werken! En dus met dat het een optreden was van Zrni en met dat het gratis was en ik het een heel mooi initiatief vind, was het dan ook echt de moeite!
Daarna nog iets gaan drinken in het centrum, in een café dat wordt uitgebaat door twee homo’s en volledig in het roze is! Schattig! ;)

Vrijdagmorgen vergezelden Nicole, Vero, Pieter en ik, Anni naar de luchthaven. We maakten een tussenstop bij een trdlo-kraampje (trdlo = opgerolde sliert gebakken deeg met suiker, kaneel,…) en eens op de luchthaven (na het overladen van bagage naar handbagage om toch niet over de 20 kilo’s te gaan) was het tijd om echt afscheid te nemen. Er waren tranen en droevige gezichtjes. Maar ik kan me troosten met het feit dat Anni misschien naar Amsterdam komt deze vakantie en met het feit dat ik sowieso volgende zomer naar Finland ga.
Ik had iets nodig om mijn zinnen te verzetten en dus ging ik met Kathrin ’s middags tickets halen voor de bus naar… BUDAPEST!!! Yes yes, van donderdag (om 6.30) tot zondag! Tot nu toe ga ik alleen met Kathrin, maar ik weet dat het sowieso leuk gaat worden! Het zonnetje gaat schijnen, Kathrin is echt een grappige en Budapest is mooi!

En omdat het nog eens tijd was om voor school te werken, werd er zaterdag en zondag aan papers gewerkt! Zaterdagmiddag ging ik ook nog met Karoliina en Annu (haar bezoekster en een heel toffe) naar de stad en ’s avonds ging ik ook met hen en met Vero, Pieter, Kathrin, Maria en haar bezoekster naar Blind Eye om te zien dat het daar toch wel heel verdacht rustig was. De politie kwam langs en vertelde hen dat ze zouden moeten sluiten, dus wij zouden ook een andere plek moeten zoeken. We gingen naar een donkere kroeg vlak onder de televisietoren van Zizkov en Karoliina, Annu en ik bleven ook plakken tot we vriendelijk werden gevraagd om weg te gaan want ze zouden sluiten. Damien en Lenny kwamen drie kwartier voor sluitingstijd ook aan en konden dus nog zien hoe Karo, Annu en ik een ijsje aten! Toen we buiten kwamen, leek het wel of het 8 uur ’s avonds was en konden we de eerste metro nemen. De foto’s lijken misschien een beetje raar, maar je moet het verhaal erachter weten. Annu is van nogal veel bang: horrorfilms, geesten oproepen, alleen thuis zijn, … En ik ben daar ook niet echt een held in, dus toen we daar een uur over bezig waren geweest, durfde Annu niet meer alleen naar de wc gaan. ;)

Zondagavond ging ik met Nicole en Kathrin naar een Afghanistans restaurant (of hoe noem je dat, een restaurant van Afghanistan?). En omdat we nog nooit naar zo’n restaurant waren geweest, duurde het dus wel wat langer om te beslissen, maar uiteindelijk maakten we de juiste beslissing want het was heel lekker! Daarna bezochten we nog even de zieke Vero… keelontsteking, arme Vero… En gingen we naar Hush, waar Eyal zijn verjaardag vierde. Eigenlijk hadden we een cadeau nodig, maar toen we naar de Vietnamese nachtwinkel gingen, kochten we enkel chocolade voor onszelf! Niet zo heel lief natuurlijk… ;)

Liefste vriendjes, vriendinnetjes en maminka, ik mis jullie en dus zal ik echt blij zijn om jullie terug te zien! Maar het gaat ook heel veel pijn doen om hier te vertrekken. (dat moet ik jullie waarschijnlijk niet vertellen)

Heel lieve zoentjes!
Knuffels!
Veel succes met de examens (gezinspedagogiek onder andere)!!!!!