Am I the only sour cherry on your fruit stand?

Ahoj allerliefste bellas en bellos!

En het einde komt in zicht…
Ik zit momenteel in een half lege kamer, want Nicole is vrijdag vertrokken en het deed toch wel een beetje pijn. Vrijdagavond kwam ik thuis in die half lege kamer en alle geluk was ik moe genoeg en dus besefte ik het niet echt goed, maar Nicole is weg.
Ik ben ondertussen bijna helemaal ingepakt en ik vrees dat ik wel een beetje over de 20 kilo zal zitten, maar ja, gene stress… :)
Deze laatste week kon ik wel nog echt genieten van Praag (ook al was het weer niet zo heel goed)! Maar ik mocht er niet te veel bij stil staan dat het de laatste keer was dat ik op bepaalde plaatsen kwam of met bepaalde mensen samen kon zijn.

Zondagavond ging ik nog met Nicole een avondwandelingetje maken in park Hostivar. Op onze weg plukten we zure kersen, aten ze op en dronken een koffietje. Daarna deed ik nog een laatste wasje met de Hostivarse wasmachines.

Maandag gingen Nicole, Karoliina en ik naar de Biennale. Het indrukwekkende was de hoeveelheid aan moderne kunstwerken en de plaats (een oude fabriek) waar de Biennale gehouden werd. Daarna ging ik met Nicole een koffietje drinken bij Coffeeheaven (Tsjechische Starbucks rip-off). En ik ging met Katha, Christiane en de flatmates van Katha naar het concert van het IJslandse Benni Hemm Hemm (http://www.myspace.com/bennihemmhemm) ! En het was echt supergoed, maar veel te kort! Het eerste lied dat ze speelden, ging volgens hun uitleg over België en over de Hasj rokende dansers die ze daar waren tegengekomen. Jawel, ons land stond mooi in het middelpunt van de belangstelling! En Katha, Christiane en de bezoeker van Katha moesten dan ook heel erg lachen met dit verhaal. ;)

Dinsdag moest ik een paar dingen aan mijn paper toevoegen. Maar ’s avonds kon ik toch met Kathrin en Nicole naar Popocafepetl en Café Louvre om een pooleke te spelen! Nicole en ik gingen daarna nog naar de flat van Damien en Lenny en ik at nog een narodni pizza met ham en champignons, mmmmm, ‘t is de laatste week dus ik moet er nog van profiteren! Volgende week geen narodni pizza meer! :(

Woensdag moesten Vero en ik al bij onze goede vriend Miovsky zijn om van hem punten en een handtekening te krijgen. Dat was redelijk snel gefixed, dus daarna gingen Vero, Charlotte, Pieter en ik naar de McDonald’s! Jawel, weeral McDonald’s! Maar deze keer was ik zo slim om een Happy Meal te nemen, ik vond dat toch lekker toen ik klein was, dus waarom zou dat nu niet meer lekker zijn?! En het viel echt goed mee! :)
’s Avonds ging ik met Nicole, Vero en Pieter naar Kaaba om daar een chocomelk te drinken en mozzarellabroodjes + medovnik te eten! Mmmmm… Kaaba zal ik echt wel missen want Kaaba is ongetwijfeld mijn favoriet café in Praag!
Daarna moesten we afscheid gaan nemen van Nicoletta, dus gingen we eventjes naar Neebe (cocktailbar), maar omdat we ook afscheid moesten nemen van Ewa, gingen we daarna naar Mala Ryba. Ik ken Ewa beter dan Nicoletta, dus afscheid nemen van Ewa was zwaarder dan van Nicoletta… Maar Ewa zal ook nieuwjaar in Praag vieren, dus ik zie haar snel terug! :) En ik had nog een stuk narodni pizza, mmmm!

Donderdag moesten Vero en ik bij onze allerbeste vriend Radimecky zijn voor punten! Was ook snel in orde! Maar daarna moesten we van het ene bureau naar het andere om het hele papierwerk in orde te krijgen. En tussen het ene bureau en het andere lag een helling, die naar beneden goed meeviel, maar naar boven iets minder was. Je had er wel een heel mooi uitzicht! En omdat de mens die we nodig hadden pas om 1u op zijn bureau was, aten we nog in de Menza van de faculteit van geneeskunde en het was echt lekker! Ik had daar vaker moeten gaan! Uiteindelijk, na een paar uur verder te zijn, was het geregeld en kon ik met Nicole een wandelingetje maken over de Petrin heuvel en door het kasteelgebied, over de Karelsbrug en langs de Vlatva. Om daarna samen met Karoliina, Sammy (haar vriendje van Finland), Kathrin, Vero, Pieter, Nicole te eten in clear head. Ik vernam van Vero dat Yasmine dood is :( en toen we, na Popocafepetl, op weg naar huis waren, vernam ik ook van Vero dat Michael Jackson dood is :(. Slechte dag voor celebrities! :(

Vrijdag het laatste muesli ontbijt met Nicole :(. We gingen nog in de middentuin zitten om een beetje van het zonnetje te genieten (nu het er nog eens was). En daarna was het tijd om afscheid te nemen van de beste roommate ever!!! Alle geluk had ik niet te veel tijd om stil te staan bij het afscheid want ik ging met Kathrin naar het flamenco optreden van Lucka. Wat trouwens echt wel goed was, allé vooral toch het stuk waar Lucka te zien was. Voor de rest waren Kathrin en ik het er over eens dat de choreografe meer op de achtergrond moet blijven en haar studenten meer op de voorgrond moet laten komen, maar dat was niet echt het geval. ;) Ik ging daarna nog met Lucka, Marie, Lucka, Tomas, Pavla en haar lief iets drinken in een Chinees restaurant waar we buiten konden zitten onder de kastanje en een chinees paviljoentje. Wel mooi! :)

Zaterdag moesten er nog wat souvenirs gekocht worden en moest er begonnen worden met het inpakken. Lucka vergezelde mij in het zoeken van souvenirs en we dronken nog een koffietje samen. En na het stelen van bierglazen in Mala Ryba voor Nicole, was het tijd voor het grotere en meer opvallende werk: het stelen van het bordje van de tram 22 voor Kathrin. Elke tram heeft vanachter in de tram een bordje met het nummer erop, en omdat wij zooooo vaak de tram 22 hebben moeten nemen, en omdat Kathrin dat bordje heel graag had, dacht ik “perfect afscheidscadeau” en dat was het ook! Ook al ging het stelen net iets minder vlot dan verwacht. Twee jongens hadden mij in de mot en vonden mijn daad bijzonder grappig. Dus kwam één van de kerels naar mij en begon in het Tsjechisch, ik legde hem uit dat ik geen Tsjechisch spreek, maar omdat hij geen Engels kon (jawel, geen uitzondering hier in Praag), kwam ik niet te weten wat hij wou zeggen. Maar laten we het er op houden dat zij mij gewoon grappig vonden ;).
’s Avonds ging ik nog met Kathrin naar het flatfeestje van de flatmate van Veronique en dus zagen we ook Veronique en Pieter daar. Christiane en haar broer kwamen ook nog af en namen met mij voor een stuk, de tram mee naar huis, en de rit was nooit zo plezant! Die twee zijn echt grappig samen (en elk afzonderlijk ook) :).

Vandaag pakte ik verder in, en jawel het zal meer dan 20 kilo zijn… :( Subiet is er nog het afscheidsetentje van de happy twins (Vero en ik). ‘twins’, omdat we in het begin altijd twins genoemd werden omdat we heel vaak samen werden gezien en bijna nooit apart. Sinds Vero in de flat woont, zijn de twins niet meer de twins, maar omdat we samen door gaan, was het gepast om voor 1 avond nog eens twins te zijn. :)

Nu zie ik jullie allemaal heel snel terug! Over exact 24 uur wacht ik op mijn vliegtuig… Ik heb toch wel een beetje zenuwen :)… het gaat echt wel leuk zijn om jullie allemaal terug te zien! :)
Heel lieve zoen!
Shie!