I ♥ dancing in the rain!

Ahoj liefste vriendjes!

Deze week gaan we de Europese tour op! Naar de film gaan leerde mij politieke geschiedenis, gratis concerten voor de Europese top leerde mij dat regen niet altijd slecht is en tijdens de lunch leerde ik anderen over de Belgische politieke toestand. :)

Maandagavond zijn we met de Duitse meisjes en met de Zweedse Maria naar de film, MILK, gegaan. En echt supergoeie film, een aanrader! Maar misschien dat hij in België al lang weer uit de cinema is, ik heb het gevoel dat ze hier een beetje achter lopen met hun films. Sean Penn speelt de Amerikaanse gay activist Milk (gebaseerd op het waargebeurde verhaal). Sean Penn en Emile Hirsch spelen echt heel sterk!

Dinsdag zijn we wel nog eens stiekem mee op praktijkles geweest! Het was praktijk in Apolinarska en dat is een voorziening om mensen met een drugprobleem te helpen, dus daarom dat we dachten dat ze hier ons onmogelijk konden weigeren! Ah ja, want dat is wel ons studiegebied hè :). Ze hebben dan ook niets gezegd, de andere Erasmussers zeiden wel dat wij de experten waren en dan maar de vragen moesten stellen aan de patiënt. Uiteindelijk waren we niet de enigen die vragen stelden en was het weer superinteressant (geen ironische ondertoon)! Ook al is het echt duidelijk dat orthopedagogen en dokters in opleiding heel andere vragen stellen, wat wel logisch is waarschijnlijk, maar het verwondert mij toch! Blijft één van die kerels vragen stellen over de familie en over alle ziektes die er in de familie circuleren, blijf ik mij afvragen waarom die vragen niet met net iets meer tact gesteld kunnen worden en waarom we niet naar een andere topic kunnen overgaan. Ach ja, zal wel aan mij liggen zeker! :)

Woensdag onze eerste Tsjechische taalles! En het was echt supergrappig, ik ga altijd gaan denk ik! En ik leer er nog wel wat van bij! Tellen tot 100 bijvoorbeeld, vragen hoeveel iets kost (vond ik persoonlijk niet zo relevant ‘kolikje stoji pivo?’) en vragen naar elkaars naam en hoe het met je gaat (‘jak se mas?’ ‘dobre’). En op die laatste vraag kan ik alleen antwoorden met dobre (goed) dus zal het altijd goed met mij gaan! :) En zowat het moeilijkste woord dat we geleerd hebben is ‘zmrzlina’ (ijsje), 5 medeklinkers achter elkaar, zotjes! Maar het was echt een supergrappige les! Die lerares is ook te grappig! Haar stift om op het bord te schrijven werkte niet zo goed, dus tufte ze eens van ver op die stift om hem wat vochtiger te maken, maar zonder resultaat! Hahahaha!

Daarna zijn we ook naar de nationale galerij geweest, ingang is elke eerste woensdag van de maand gratis tussen 15u en 20u. We zijn naar het moderne kunst gedeelte geweest, ik was daar al ooit geweest en vond dat toen echt de moeite, daarom dat ik nog eens wou gaan en het was echt weer de moeite! Veel internationale en nationale kunstwerken! En ook Ben Vautier hangt er, voor de mensen die mijn agenda kennen klinkt dit misschien bekent, hij is dus de kunstenaar van mijn agenda ‘vivre, oui mais vite’. Hij heeft echt van die toffe one-liners zoals ‘paint the piano white’ en ‘je veux etre libre et fou, mais je n’arrive pas!’ En ook de kunstwerken van Geoffrey Hendricks zijn heel mooi, sky of Cesky Krumlov is echt prachtig (Cesky Krumlov is ook een stad in Tsjechië en als er nog plaats is op de bus morgen, gaan we er naar toe). OK, genoeg kunstgedoe want misschien zijn jullie daar niet zo in geïnteresseerd! :)

Donderdag en vrijdag werden in Praag gratis concerten georganiseerd voor de Europese Unie, er was één of andere top in Praag over het oplossen van de problemen in de verschillende regio’s. Donderdag ben ik met Finse Karoliina, Anni en Tero, Zweedse Maria, Duitse Nicole, Lisa, Katha en Kathrin naar verschillende concerten (in open lucht) gaan kijken! Fun Lovin Criminals waren echt wel leuk, maar het allerleukste was Kraak en Smaak (van Nederland). Het regende echt wel vrij hard, maar toch was het zo leuk om te blijven dansen in de regen! De regen gaf het optreden echt dat extra iets. :) Het was echt fun, fun, fun! Af en toe moesten we wel oppassen dat we geen paraplu in ons oog kregen! Het was echt de perfecte avond!

Vrijdag wilden Karoliina, Nicole, Anni en ik iets gezond eten, dus maakten we salade! Met alles er op en er aan, natuurlijk! :) olijven, pijnboompitten, feta, mozzarella, paprika, worteltjes, verschillende soorten sla, maïs en erwtjes! Op hostivar is het altijd de gewoonte dat je op de gang eet (aangezien we geen tafels en stoelen in de keuken hebben), maar dat is wel gezellig! Alleen mag je er niet aan denken dat die gangen echt nooit worden gestofzuigd, als je daar niet aan denkt dan heb je echt een goed smakende en gezellige maaltijd. ’s Nachts heb ik ook nog met Nicole naar een aflevering van Friends gezien en het was grappig, zoals Friends altijd is natuurlijk!
Omdat we nog wel wat overschot hadden, hebben Anni, Nicole en ik zaterdag als lunch ook nog salade gehad! Met twee afleveringen van Friends, waaronder ook ‘the one with the East-German washing detergent’ en omdat Nicole oorspronkelijk van East-Germany is gaat ze eens vragen aan haar mama of Überweiss echt wel een East-German washing detergent is geweest! En tijdens die maaltijd heb ik ook de Belgische politieke toestand proberen uit te leggen, en wonder boven wonder, wisten zij echt niets van onze politieke problemen! Misschien maar goed dat we toch niet zo internationaal gekend zijn als een land op de rand! :)

’s avonds ben ik naar het flatfeestje van Lucka geweest, ik heb zo’n twee jaar geleden nog in die flat gelogeerd dus ik wist dat ik normaal mijn weg nog ging vinden! En jawel ik ben er geraakt, binnen het uur! Hostivar ligt echt aan de andere kant van de wereld, alles is ver! Op dat feestje waren alleen Tsjechische mensen, en eerst wilden die precies enkel Tsjechisch praten waardoor ik een halfuur eigenlijk niet veel verstaan heb (enkel Lucka’s pogingen om iedereen Engels te laten praten, wat lief was)! Toen iedereen al een glas binnen had, begonnen ze toch in het Engels tegen mij te praten en vanaf dan werd het echt tof! Maar op een bepaald moment worden ze dan weer te zat, maar ook dat is nog grappig! Bij zo’n Tsjechische avond hoort wijn, Tsjechische wodka, gitaren en gitaristen en zangers. De terugreis naar huis viel wel wat tegen, maar alle chance dat er ook een jongen doorging en dat hij mij zou vergezellen op de bus en dat hij mee gewacht heeft op mijn tram, echt vriendelijk! Het enige leuke aan zo’n reis is dat omdat het 5uur ’s morgens is, je de vogeltjes kunt horen fluiten. Overdag hoor en zie je die hier dus echt niet, er zijn hier meer nachtvogels dan dagvogels waarschijnlijk! :)

Zondag had ik zin om nog eventjes op mijn eentje een koffietje te gaan drinken in mijn favoriet café, Kaaba. En dat heb ik dan ook gedaan! Het kan echt ontspannend zijn om daar te zitten met een latte en caj (thee in het Tsjechisch) en met een goed boek! En om te ervaren dat als ik iets probeer te zeggen in het Tsjechisch, zoals latte prosim, mensen ook in het Tsjechisch antwoorden en ik dan even niet echt weet wat te zeggen en dan toch maar in het Engels begin, hahaha, ik herinner mij dat Fie net hetzelfde heeft meegemaakt in Noorwegen, ach ja dat hoort bij het leren van een nieuwe taal!
Toen ik thuis kwam (jawel ik spreek over Hostivar als thuis), heb ik nog eten gemaakt met Nicole. Ik heb tortellini’s gemaakt (allé ja gekookt) met een room-kaassausje en zij maakte gnocci’s met een tomaat-groentensausje en dan hebben we van elkaars gerechten geproefd, mmmm het was heerlijk! :) Nicole heeft wel net iets meer kookkunsten dan ik, moet ik eerlijk toegeven! Kheb ook nog enkele goede tips gekregen van de Italiaan op mijn verdiep (oeps, even zijn naam vergeten) en daarmee staan café Louvre en café Slavia op mijn to do-list van deze week!

Deze week vergezellen we de derde bachelors op hun studiereis en morgen staat de psychiatrische instelling van Cesky Krumlov op het programma! Dat wil zeggen: weer vroeg opstaan, hopen dat er nog plaats voor ons is op die bus zodat we niet voor niets vroeg zijn opgestaan, en hopen dat we ook iets van Cesky Krumlov te zien krijgen! :)
En omdat ik vermoed dat we morgen niet zo vroeg gaan thuis zijn, post ik mijn blog nu al! :) Jawel ik behoor vanaf nu bij de vooruitziende vrouwen (zoals ons Irène van het Peulengaleis) en daarmee wens ik ook alle vrouwen nog een gelukkige internationale vrouwendag! :)

Kheb deze week niet zo veel foto’s genomen, sorry daarvoor! Maar als ik van anderen de foto’s krijg (via facebook) dan zal ik ze nog posten ergens deze week!

En brieven schrijven is dus geen gevaar meer, want Vero heeft toch het kaartje van haar mutti gekregen! Dus laat ze maar komen! :)

Een heel dikke zoen en knuffel!
En tot snel!
Nog veel plezier in het zonnetje (maar als jullie heel lief willen zijn, dan mogen jullie haar altijd eens vragen of ze ook niet naar Praag wil komen)!

Na schledanou!
Shie