Is it medicine or social skill?

Dobry den liefste iedereen!

Eerste week school, eerste uitstapje buiten Praag, eerste regen, eerste keer een witte doktersjas mogen aandoen, eerste keer aanzien worden als dokter, … voor veel dingen was er weer een eerste keer weggelegd.

School betekent hier elke dag opstaan om 6u40, dan de tram nemen voor een half uur en nog een wandelingetje van 10 minuten. Om dan van 8u tot 9u30 theorie les te hebben en van 9u45 tot 12u praktijklessen. En het was dus voor die praktijklessen dat we die witte doktersjas nodig hadden, want anders mag je de psychiatrie niet in. Ze zouden wel eens kunnen denken dat je zelf een psychiatrisch patiënt bent. Die praktijklessen zijn echt wel superinteressant, want je mag dan echt samen met de andere Erasmussers (in een groepje van 5 studenten) vragen stellen aan de patiënt om een ‘status praesens psychicus’ op te stellen. Maar onze goede vriend Dr. Pavlovsky heeft beslist dat aangezien we geen echte dokters zijn, we niet meer mogen mee doen met die praktijklessen want het is ‘ons studiegebied’ niet, blablabla. Dus nu mogen en moeten we alleen nog naar de theorielessen. Jeuj! (not!) En die theorielessen zijn ni zo heel interessant, maar ja! Het is nog maar voor één week, want de laatste week moeten we niet meer meedoen want dan mogen we mee gaan op de uitstapjes van de derde bachelors. Zij komen naar Praag als studiereis (zoals ik naar Turijn ben geweest vorig jaar) en dan bezoeken zij dus hier alle belangrijkste instellingen voor mensen met een beperking of verslaving. Hieronder Vero op school, bij het 'honden verboden' tekentje! hahaha

Het grappige is wel dat we deze week al in een verkeerde les hebben gezeten! Hahahaha, achteraf gezien wel grappig, maar op de moment zelf was het niet zo extreem grappig! Want we verstonden er echt bijna niets van (veel te medisch voor ons orthopedagogen verstand). We dachten dat we naar de les pathofysiologie moesten, en we dachten dat we juist zaten, bleek achteraf dat we toch ni echt zo juist zaten. Ach ja, hebben we dat auditorium (een heel mooi trouwens) ook eens gezien hè!

En dat was niet echt de enige keer dat we verkeerd zaten of niet gevonden hebben wat we moesten vinden. Dinsdagavond moest er normaal gezien vuurwerk zijn voor carnaval en moesten er lampionnen zijn op Kampa. We zijn gaan zoeken, maar niet gevonden! En aangezien vuurwerk iets is dat je niet echt onopvallend kan doen, denken we dat er niet echt vuurwerk was! :) Dan zijn we maar iets gaan drinken, wat ook heel gezellig en leuk was natuurlijk! :) Carnaval stelt dus blijkbaar niet zo heel veel voor hier in Praag.

We zijn nog naar meer toffe café’s geweest, aan toffe café’s echt geen gebrek hier in Praag. Lucka, Marie en Natalie (de Tsjechen) blijven echt supergrappig! Ze hadden echt een extreem grappig ‘dansje’, meer een opeenvolging van grappige expressies: bear claw, pussy paws, butterfly wings en andere waar ik nu niet meer op kan komen!
Er was ook een door Tero georganiseerde pubcrawl in Zizkov (een wijk in Praag), waarbij vooral Blind Eye een hippe plaats was, het deed me ook af en toe denken aan een jeugdhuis, maar wanneer het mij er niet aan deed denken, was het echt een hippe plaats.

Zaterdag was er ook de trip naar Karlovy Vary. Ik dacht dat de bustrip iets ging zijn in de aard van ‘met de trabant door het hele land’, maar het viel echt wel mee. Een supercomfortabele rit met weer nieuwe kennismakingen. Het leek ook af en toe meer een schoolreis, aangezien we met 50 Erasmussers waren, maar het was wel OK, ook al denk ik dat zo’n tripje leuker is met iets minder volk. Het begon al heel goed, want het eerste was een bezoek aan het museum van Jan Becher of ook wel het Becherovka museum! Het bekendste sterk drankje van Tsjechië. Het grappige van dit bezoek was dat je aan het einde van het museum de drie smaakjes van Becherovka mocht proeven, en dit op het zalige uur 11u30! De pizza na de drie proevertjes smaakte me nog meer dan dat een pizza mij normaal smaakt. Karlovy Vary is wel een mooie stad, maar Karoliina en ik hadden er een vreemd gevoel bij. Het is echt zo anders dan Praag, het leek ons soms surreëel (eerste keer dat ik een intellectueel woord gebruik op deze blog). In het centrum van Karlovy Vary heb je vooral hotels en thermen. Je hebt ook 12 bronnen en van dit water mag je drinken en het zou gezond zijn, maar eik, zo vies dat dat water smaakt! Echt waar, super zout! En hoe warmer het water, hoe zouter, hoe viezer! En dan ziet ge al die mensen echt zo van die fancy bekers kopen om daar van te proeven en die lijken dat dan echt superlekker te vinden, yeah right! Dan vind ik de13e bron (namelijk Becherovka) toch lekkerder. :) De Russische kerk in Karlovy Vary is anders wel supermooi, ik had nog nooit zo’n kerk gezien en echt waar ik verschoot echt toen we ze plots voor ons zagen! Maar eigenlijk stelt zo’n kerk vanbinnen niet veel voor, het enige wat ik opvallend vond, was dat er onder de Erasmussers toch gelovigen zijn want er waren wel enkele meisjes die de foto’s van jezus en andere heiligen kusten, zonder er eerst eens over te gaan met een zakdoek ofzo, eikeba! We hebben ook aan de hand van een schattig trammetje de heuvel beklommen en daarna nog een toren om een nog beter zicht over de stad te hebben. Spijtig dat het weer een beetje tegenviel, want anders kan je hier echt heel ver zien. En als laatste hebben we die dag nog maar eens gemerkt hoeveel vriendelijker de Tsjechen zijn als je nog maar iets probeert te zeggen in het Tsjechisch, zoals prosim (alstublieft) of dekuji (dankuwel). Opmerkelijk! En als je deze woorden op een grappige manier uitspreekt, waar ik altijd in slaag, dan schijnen ze nog vriendelijker te worden, maar misschien lachen ze je dan ook gewoon uit! :)

Gisteren heb ik voor de eerste keer in zeven dagen tijd eens kunnen uitslapen! ZALIG! En ik heb een aflevering van Lost gezien en jawel ik denk dat ik terug ‘hooked’ ben, ook al wordt het steeds verwarrender voor mij (en voor iedereen denk ik). En we zijn met de Duitse meisjes in de Joodse wijk gaan wandelen, waar ik ook een lekkere tofu burger heb gegeten! Mijn eerste vegetarisch maal op restaurant in Praag, dat vraagt toch wel om een vreugdedansje! En zeker omdat het lekker was! :) Straks gaan we naar de Kino met de Duitse meisjes, en het goede aan de Kino hier is dat alle films in de originele taal zijn en met dus Tsjechische ondertitels, fieuw! Gedubte films zijn zo hard niet leuk!

Vandaag zijn we (na het vroege ontwaken en de vroege les) naar de opera geweest om tickets te gaan halen voor als mijn mutti komt en voor als de mutti en vatti van Vero komen en guess what?! Tickets voor de opera kosten hier voor studenten 50 kroon oftewel 2 euro (OK, met een cultuurcheque kan je het ook even goedkoop krijgen in Gent, maar toch!) en het goede is dat zelfs onze muttis en vattis aan die prijs binnen mogen, ook al zijn ze helemaal geen student, niemand die het weet! Ik ga met de mutti naar de opera Jenufa, ook al zegt met dat helemaal niets, voor 50 kroon kan je niet sukkelen! Als er nog bezoekers zijn die naar de opera of het ballet willen, let me know, dan ga ik om tickets! Daarna hebben we nog een wandelingetje door de stad gemaakt, want ik rook de eerste lentegeurtjes en voelde dat de zon echt haar best deed (maar net niet goed genoeg, spijtig genoeg). We zijn met het trammetje de Petrin heuvel beklommen en zijn te voet terug naar beneden gekomen, via het klooster en kasteel. Praag is echt zo mooi! :)

Deze week is er ook een feest voor de Europese Unie top, met optredens van de Fun lovin criminals en Kraak&Smaak op het Wensenclas plein, gratis! Yes yes yes! Maar daarover dus later meer!

Ha ja! Als je een kaartje wil ontvangen, een mooitje van Praag of elders, dan kan je misschien best je adres achterlaten! (dit is een handige manier om nog wat meer reacties te krijgen op mijn blog, want ik zie dat hij aan populariteit moet inboeten) hahahaha! Zeker niet beschaamd zijn om jullie adres achter te laten, ik wil echt iedereen een kaartje sturen, maar ik heb hier eigenlijk geen adressen! Die ben ik een beetje vergeten en aangezien mijn geheugen niet oneindig is, ken ik al jullie adressen niet! Sorry!

Ik zal jullie ook mijn adres geven, maar ik kan niet verzekeren dat ik het ooit ga aankrijgen want de post schijnt hier (op Hostivar dus, where else?) niet zo heel goed te werken. Vero heeft nog altijd haar kaartje niet gekregen en haar mutti heeft dit vorige week maandag op de post gedaan. Dus geen kostbare dingen opsturen :p! Maar bij elk kaartje dat hier voor mij zal toekomen, doe ik een vreugdedansje, echt waar! De post is nog altijd zoveel romantischer dan het internet!

Sheila Bollaert
Kolej Hostivar

Weilova 2

102 23 Prague 10

Czech Republic

Bis bald lieve vriendjes!
Heel veel lieve groetjes!
Dikke zoen!

ps: nog een kleine tram 22 impressie